Home

Als moeder wil je het graag goed doen. Je ondersteunt je kind zo goed mogelijk in wat hij (of zij) nodig heeft. Maar wat nu als je ziet dat je kind zich steeds meer terug trekt omdat hij zich onbegrepen voelt?

Je vraagt, je bemoedigt, je praat tegen hem. Je wilt er voor hem zijn. Je wilt dat hij lekker in zijn vel zit. Maar hij vertelt je niet wat hem bezig houdt. Hij wordt stiller. Laat zijn schouders hangen.

Het lijkt wel of niemand echt contact krijgt met je kind. Ook de juf of meester niet, of andere kinderen. Maar het ergste vind je nog wel dat je aan jezelf hebt toe te geven dat ook jij jouw kind niet bereikt.

Eenzaamheid slijt in bij je kind. Je voelt onmacht bij jezelf. Het is alsof je elk op een eilandje zit. Alleen.

Zo was het ook voor mij als kind. En voor de kinderen die mijn pad kruisten en kruisen. Maar ook al lijkt het alsof je kind de deur voor je heeft dichtgedaan, hij verwacht je.

Mijn naam is Anke Stegenga. Ik help jou om je gevoelig kind beter te begrijpen. Zodat hij zich door jou gehoord en gezien voelt. En hij vrijuit kind is, vrolijk zoals je hem kent.

Klik hier voor mijn aanbod.