Symbolen verhelderen

Een roze wc’tje in het groen, vergeten speelgoed in het gras. Een herinnering kwam op aan lang geleden: ik droomde vaak over een wc. Hij was moeilijk vindbaar, of benauwd klein omdat er bijna geen ruimte was. Maar het ergste was steeds weer de enorme, smerige verstopping die ik aantrof. Wat een ellende. Ik vond dit rare dromen; hoe kun je dáár over dromen.

Op een dag viel mijn oog op een bibliotheekboek over droomsymbolen. Nieuwsgierig geworden bladerde ik naar het toilet en las: ‘Specifieke rustplaats om zich te ontlasten en te reinigen van opeengehoopte, bezwaarlijke, geestelijke problemen.’ Dit was een wonderlijke herkenning van wat ik als belasting met mij meedroeg en waar ik vanaf wilde. Tot dan toe dacht ik altijd dat dromen gewoon dromen waren…

Vaak lijkt ook het spelen van kinderen gewoon spelen. Maar kijken naar spelen is als kijken naar dromen. Wat een kind speelt, of waar hij vaak mee speelt, is wat hem (haar) bezig houdt. Bewust of onbewust. Het kan zijn dat hij iets speelt wat hij gewoon leuk vindt of dat hij naspeelt wat hij heeft meegemaakt. Maar het kan ook zijn dat een kind in zijn spel iets diepers uitwerkt van wat hij ervaart of heeft ervaren. Iets waar hij nood aan heeft en waar hij geen woorden aan kan of wil kan geven.

Zo was er een jongen van 9 jaar die bij mij kwam omdat het voor zijn moeder onverdraaglijk was dat hij zich zo verveelde. De eerste sessies ‘verveelden’ hij en ik ons samen. Kleine glimpjes van interesses die hij toonde in wat hij zei of deed kregen mijn aandacht, en langzaamaan ook zijn eigen aandacht. Hij ging wat meer doen; een krabbeltje tekenen, spelen met knuffels. Vanuit het ogenschijnlijke niets ontstond in de vijfde sessie zijn idee om in de kamer een hut te maken van dekentjes en kleden. Met een zacht bedje erin van alle kussens van de bank. Toen de hut klaar was ging hij erin liggen. De ‘deur’ dicht en ik moest voor de ingang zitten. Hij werd stil, een diepe zucht, zijn ademhaling vertraagde. Hij was ontspannen. Later maakte hij nog een paar keer een hut. En een mandje voor zijn hondje. Zijn spelen ging over zijn behoefte aan geborgenheid. Zijn moeder vertelde mij hoe zij als kind geborgenheid had gemist. Ze doorvoelde haar gemis. Hierdoor zag ze helderder wie haar zoon was en wat hij nodig had. Het ging ze goed.

Zit jouw kind niet lekker in zijn vel, kijk naar zijn dromen en spel. Wat is een terugkerend thema en wat zegt dit jou, zijn moeder?

‘Mama, jíj moet leren!’ : de spiegel

 

\

 

 

 

 

 

Met een terloopse opmerking slaat een kind soms de spijker op zijn kop. Zo zaten op een middag een moeder en haar zoon van 11 bij mij aan tafel. Hij had op school een probleem met rekenen. Thuis oefende en ploeterde ze met hem om zijn rekenvaardigheden te verbeteren. Maar tot nu toe tevergeefs. Als zijn cijfers niet verbeterden zou hij een schooladvies krijgen onder zijn niveau.

 

Zij was aan het woord. Haar zoon zat onderuitgezakt in zijn stoel met een afwezige uitdrukking op zijn gezicht. Schijnbaar vanuit het niets zei hij ineens: ‘Mama, jij moet leren!’

 

In dit traject bleek dat de moeder mocht leren om met andere ogen naar haar zoon te kijken. Hierdoor begreep ze hem beter. Er kwam rust in haar hoofd en in haar hart. Dit gaf ruimte waarbinnen haar kind kon zijn, ontspannen. Hij voelde zich gezien. Zijn interesse voor rekenen kwam terug. Binnen een half jaar veranderde zijn schooladvies van vmbo naar havo.

 

Maak jij je zorgen over jouw kind? Luister naar wat hij je vertelt over jouzelf. Kijk met andere ogen en help je kind verder door jezelf te helpen. Wil je dit liever samen met iemand doen die rust en ruimte voor jou heeft, maak dan een belafspraak via anke@dewittekatcoaching.nl of 06-29505040. Dan wisselen we uit waar jij hulp bij wilt en wat je ten behoeve van je kind bij mij kunt vinden.

Mijn kind zit niet lekker in zijn vel, wat kan ik doen om hem te helpen?

Kinderen en moeders in mijn praktijk vinden de naam De Witte Kat leuk. Kinderen herkennen zich in het zachte en speelse van een kat. Moeders herkennen de puurheid erin van hun kind en hun eigen verlangen naar ‘ontspannen zijn’. Ze zeggen: ik wil zo graag dat mijn kind lekker in zijn vel zit.  

Je leest dit blog niet voor niks. Waarschijnlijk heb jij een kind dat niet lekker in zijn vel zit; dat onrustig is, gestrest of boos, Misschien heb je het meegemaakt dat je je tot het uiterste getergd voelde en het je tóch gebeurde dat je je kalmte verloor: je schreeuwde naar je kind. Onmacht en schaamte. Vreselijk gevoel als moeder.

Als ons dit gebeurt, lijkt het alsof het probleem bij ons kind ligt. Maar omdat wij geraakt zijn, gaat ‘zijn probleem’ óók over ons. Juist over ons. Kinderen zijn onze sterkste spiegels, want de band tussen ouder en kind is zo sterk. Onbewust tonen kinderen ons in hun gedrag wat wij bij onszelf over het hoofd zien. Wat onze liefdevolle aandacht nodig heeft en heling. Zodat in onze aandacht voor onze kinderen we er ‘heel’-emaal kunnen zijn. Dat is wat zij nodig hebben.

Een spiegelend gedachtenexperimentje. Wat, als je jouw wens voor je kind omdraait, je wens als moeder dat je zo graag wil dat hij lekker in zijn vel zit. Dan heeft je kind een wens voor jou: mama ik wil zo graag dat jij lekker in je vel zit. Wat doet dit met jou?

Als je bereid bent om als ouder stil te staan bij jezelf, creëer je rust en ontspanning bij je kind. Dit is hoe de sterke band tussen jou en je kind werkt. Je helpt je kind door jezelf te helpen. 

Wil je samen stil staan bij wat jou raakt over jouw kind om hem verder te helpen? Maak een belafspraak om kennis te maken. Mail naar anke@dewittekatcoaching.nl

Keep reading →