Als je kind zich in zichzelf keert en je als moeder hier alleen voor staat : een uitnodiging om dichter bij jezelf te zijn

Een alleenstaande moeder heeft veel op haar bordje. Als dan een kind zich terug trekt uit contact, boos is of juist stiller wordt, kunnen zeurende gedachten gaan malen. Doe ik het wel goed? Ben ik een goede moeder? De touwtjes in handen komen op spanning te staan. Dit kan heel alleen voelen. De rek gaat eruit. De rust van binnen mist. Onbewust reageert het kind met versterkt gedrag. Misschien laat hij zo weten: Mama, waar ben je?

Mijn pad wordt vaak gekruist door alleenstaande moeders. Of moeders die zich alleen voelen. Dit is een lijntje met mijn jeugdervaringen. Uit contact gaan als kind heeft te maken met verlangen naar verbinding.

VOELEN EN DENKEN

Verbinding als moeder met je kind vraagt verbinding met jouzelf. Stilstaan bij wat er in jou leeft. Je voelt je alleen. Dit gevoel erkennen is belangrijk want het heeft iets te zeggen. Door erkennen kan ontspanning ontstaan. Tegelijkertijd is het zo dat gevoelens worden bepaald door gedachten. Hoe meer je een gedachte denkt, hoe sterker hij wordt. Een nare gedachte trekt je naar beneden. Je voelt je down.

EEN KEUZE

Als je bewust wordt van wat je denkt maak je het voor jezelf mogelijk een gedachte te kiezen. Een gedachte waardoor je je beter voelt. Een gedachte die je gemakkelijk kan aannemen; iets eenvoudigs wat waar is voor jou. Bijvoorbeeld: ik houd van de kleuren van deze bloem. Zo kun je jezelf op het spoor zetten naar een fijner gevoel, naar wie je echt bent. Zorgen voor jezelf werkt door naar je kind.

WAT EEN WOORD ZEGT

Taal biedt ook een helpende hand. Want in een diepere laag spiegelen woorden wat je eigenlijk zegt. Zoals ook het woord ‘alleen’. Het is opgebouwd uit ‘al’ en ‘één’. Dit duidt op het ‘al één’ zijn. De eenheid die ik ben. Staan in mezelf. Als je je bewuster bent van jouw één-zijn, maak je van hieruit beter en echt contact mogelijk met je kind.

VERBINDING

Zich dichter bij zichzelf voelen: dit is voor moeders vaak een resultaat van onze sessies. Een moeder vertelde dat deze verandering bij haarzelf maakte dat haar zoon (6 jaar) meer ontspannen was en bijna geen boze buien meer had. Anders dan voorheen, komt hij regelmatig uit zichzelf bij haar zitten.

Om op het spoor te komen naar verbinding kun je gewoon al beginnen met gewaar zijn van hoe je er nu bij zit. Je geeft aandacht aan hoe je lichaam de omgeving raakt. Hoe je voeten contact maken met de grond, hoe je bovenbenen rusten op de zitting, je rug tegen de leuning. Je gedachten komen tot rust. Thuis bij jezelf. Thuis voor jouw kind.