Als je kind zich in zichzelf keert en je als moeder hier alleen voor staat : een uitnodiging om dichter bij jezelf te zijn

Een alleenstaande moeder heeft veel op haar bordje. Als dan een kind zich terug trekt uit contact, boos is of juist stiller wordt, kunnen zeurende gedachten gaan malen. Doe ik het wel goed? Ben ik een goede moeder? De touwtjes in handen komen op spanning te staan. Dit kan heel alleen voelen. De rek gaat eruit. De rust van binnen mist. Onbewust reageert het kind met versterkt gedrag. Misschien laat hij zo weten: Mama, waar ben je?

Mijn pad wordt vaak gekruist door alleenstaande moeders. Of moeders die zich alleen voelen. Dit is een lijntje met mijn jeugdervaringen. Uit contact gaan als kind heeft te maken met verlangen naar verbinding.

VOELEN EN DENKEN

Verbinding als moeder met je kind vraagt verbinding met jouzelf. Stilstaan bij wat er in jou leeft. Je voelt je alleen. Dit gevoel erkennen is belangrijk want het heeft iets te zeggen. Door erkennen kan ontspanning ontstaan. Tegelijkertijd is het zo dat gevoelens worden bepaald door gedachten. Hoe meer je een gedachte denkt, hoe sterker hij wordt. Een nare gedachte trekt je naar beneden. Je voelt je down.

EEN KEUZE

Als je bewust wordt van wat je denkt maak je het voor jezelf mogelijk een gedachte te kiezen. Een gedachte waardoor je je beter voelt. Een gedachte die je gemakkelijk kan aannemen; iets eenvoudigs wat waar is voor jou. Bijvoorbeeld: ik houd van de kleuren van deze bloem. Zo kun je jezelf op het spoor zetten naar een fijner gevoel, naar wie je echt bent. Zorgen voor jezelf werkt door naar je kind.

WAT EEN WOORD ZEGT

Taal biedt ook een helpende hand. Want in een diepere laag spiegelen woorden wat je eigenlijk zegt. Zoals ook het woord ‘alleen’. Het is opgebouwd uit ‘al’ en ‘één’. Dit duidt op het ‘al één’ zijn. De eenheid die ik ben. Staan in mezelf. Als je je bewuster bent van jouw één-zijn, maak je van hieruit beter en echt contact mogelijk met je kind.

VERBINDING

Zich dichter bij zichzelf voelen: dit is voor moeders vaak een resultaat van onze sessies. Een moeder vertelde dat deze verandering bij haarzelf maakte dat haar zoon (6 jaar) meer ontspannen was en bijna geen boze buien meer had. Anders dan voorheen, komt hij regelmatig uit zichzelf bij haar zitten.

Om op het spoor te komen naar verbinding kun je gewoon al beginnen met gewaar zijn van hoe je er nu bij zit. Je geeft aandacht aan hoe je lichaam de omgeving raakt. Hoe je voeten contact maken met de grond, hoe je bovenbenen rusten op de zitting, je rug tegen de leuning. Je gedachten komen tot rust. Thuis bij jezelf. Thuis voor jouw kind.

Symbolen verhelderen

Een roze wc’tje in het groen, vergeten speelgoed in het gras. Een herinnering kwam op aan lang geleden: ik droomde vaak over een wc. Hij was moeilijk vindbaar, of benauwd klein omdat er bijna geen ruimte was. Maar het ergste was steeds weer de enorme, smerige verstopping die ik aantrof. Wat een ellende. Ik vond dit rare dromen; hoe kun je dáár over dromen.

Op een dag viel mijn oog op een bibliotheekboek over droomsymbolen. Nieuwsgierig geworden bladerde ik naar het toilet en las: ‘Specifieke rustplaats om zich te ontlasten en te reinigen van opeengehoopte, bezwaarlijke, geestelijke problemen.’ Dit was een wonderlijke herkenning van wat ik als belasting met mij meedroeg en waar ik vanaf wilde. Tot dan toe dacht ik altijd dat dromen gewoon dromen waren…

Vaak lijkt ook het spelen van kinderen gewoon spelen. Maar kijken naar spelen is als kijken naar dromen. Wat een kind speelt, of waar hij vaak mee speelt, is wat hem (haar) bezig houdt. Bewust of onbewust. Het kan zijn dat hij iets speelt wat hij gewoon leuk vindt of dat hij naspeelt wat hij heeft meegemaakt. Maar het kan ook zijn dat een kind in zijn spel iets diepers uitwerkt van wat hij ervaart of heeft ervaren. Iets waar hij nood aan heeft en waar hij geen woorden aan kan of wil geven.

Zo was er een jongen van 9 jaar die bij mij kwam omdat het voor zijn moeder onverdraaglijk was dat hij zich zo verveelde. De eerste sessies ‘verveelden’ hij en ik ons samen. Kleine glimpjes van interesses die hij toonde in wat hij zei of deed kregen mijn aandacht, en langzaamaan ook zijn eigen aandacht. Hij ging wat meer doen; een krabbeltje tekenen, spelen met knuffels. Vanuit het ogenschijnlijke niets ontstond in de vijfde sessie zijn idee om in de kamer een hut te maken van dekentjes en kleden. Met een zacht bedje erin van alle kussens van de bank. Toen de hut klaar was ging hij erin liggen. De ‘deur’ dicht en ik moest voor de ingang zitten; dichtbij op wacht. Hij werd stil, een diepe zucht, zijn ademhaling vertraagde. Hij was ontspannen. Later maakte hij nog een paar keer een hut. En een mandje voor zijn hondje. Zijn spelen ging over zijn behoefte aan geborgenheid. Zijn moeder vertelde mij hoe zij als kind geborgenheid had gemist. Ze doorvoelde haar gemis. Hierdoor zag ze helderder wie haar zoon was en wat hij nodig had. Het ging ze goed.

Zit jouw kind niet lekker in zijn vel, kijk naar zijn dromen en spel. Wat is een terugkerend thema en wat zegt dit jou, zijn moeder?

‘Mama, jíj moet leren!’ : de spiegel

 

\

 

 

 

 

 

Met een terloopse opmerking slaat een kind soms de spijker op zijn kop. Zo zaten op een middag een moeder en haar zoon van 11 bij mij aan tafel. Hij had op school een probleem met rekenen. Thuis oefende en ploeterde ze met hem om zijn rekenvaardigheden te verbeteren. Maar tot nu toe tevergeefs. Als zijn cijfers niet verbeterden zou hij een schooladvies krijgen onder zijn niveau.

 

Zij was aan het woord. Haar zoon zat onderuitgezakt in zijn stoel met een afwezige uitdrukking op zijn gezicht. Schijnbaar vanuit het niets zei hij ineens: ‘Mama, jij moet leren!’

 

In dit traject bleek dat de moeder mocht leren om met andere ogen naar haar zoon te kijken. Hierdoor begreep ze hem beter. Er kwam rust in haar hoofd en in haar hart. Dit gaf ruimte waarbinnen haar kind kon zijn, ontspannen. Hij voelde zich gezien. Zijn interesse voor rekenen kwam terug. Binnen een half jaar veranderde zijn schooladvies van vmbo naar havo.

 

Maak jij je zorgen over jouw kind? Luister naar wat hij je vertelt over jouzelf. Kijk met andere ogen en help je kind verder door jezelf te helpen. Wil je dit liever samen met iemand doen die rust en ruimte voor jou heeft, maak dan een belafspraak via anke@dewittekatcoaching.nl of 06-29505040. Dan wisselen we uit waar jij hulp bij wilt en wat je ten behoeve van je kind bij mij kunt vinden.