Niet uit de verf op school

Dit is het verhaal van de jongen die grote, zelfbedachte bouwsels van lego maakt, maar lesstof op school niet begrijpt. Hoe is dit verschil mogelijk? En wat te doen zodat hij de lesstof wel begrijpt? De sleutel: anders kijken.   

Op school een achterstand

Hij is 7 jaar en vrolijk van aard, maar ongelukkig in de klas. Want hij zit vooraan, dichtbij de juf. Dan kan ze hem gemakkelijk extra aandacht geven bij lesstof die hij moeilijk vindt. Maar hij wil deze speciale plek niet. Dan is het net alsof hij niet bij de groep hoort. Dit geeft hem een verdrietig gevoel.

Hij kan niet zo goed lezen als de andere kinderen. Lezen, dat vindt hij echt-niet-leuk. Spellen gaat steeds fout. En voorlezen ook, dan komt er een ander woord uit zijn mond dan er staat. Voor de lol een boekje lezen, dat heeft hij nog nooit gedaan.

In zijn vrije tijd een meester

Lego! Dat is zijn lust en leven. Hier gaat hij in op. Hij ‘be-leeft’ wat hij doet, is er deel van. Heel veel lego heeft hij ondertussen. Hij maakt er de mooiste en grootste bouwwerken van. Zoals een vliegtuig waar hij zelf in past. Niet van een voorbeeld nagemaakt, maar zelf bedacht.

Bouwen vraagt koppie-koppie. Leren op school vraagt ook koppie-koppie. Het lijkt net alsof zijn hoofd hem op school in de steek laat.

Om het antwoord te vinden op zijn probleem nemen we even wat afstand. Als het ware draaien we ons naar thuis. Wat vertelt dit kind over zichzelf als hij van lego zijn eigen vliegtuig bouwt, zonder tekening? Hij heeft ruimtelijk inzicht, overzicht en gebruikt kleuren en vormen, hij be-leeft wat hij doet, hij leert al doende. Hij heeft verbeeldingskracht.

Denken in beelden

Alle kleine kinderen laten verbeelding zien, elk op hun eigen manier: in spelen, doen alsof, dansen of originele dingen bedenken. Het denken gaat daarbij in plaatjes, beelden en gebeurtenissen. Langzaam komen steeds meer woorden hun wereldje binnen. School versnelt dit proces: de focus ligt op het rationele, gedetailleerde, woordelijke denken. Verbeelding raakt naar de achtergrond.  

Maar als het beeldend denken van een kind sterk blijft, kan het gebeuren dat hij op school in de war raakt. Want zijn brein denkt in plaatjes. Terwijl hij iets moet doen met woorden. Dat is moeilijk. Het is net alsof hij woorden niet kan vinden in zijn hoofd. Soms merk je het zoeken naar woorden aan ‘uh…’ of ‘dinges’. Bovendien is er in de klas geen tijd om te schakelen tussen beelden en woorden. Met als gevolg: achterop raken en twijfel in eigen kunnen.

Een ander perspectief

Laten we de vraag hoe te voldoen aan verwachtingen van school omdraaien. Wat als deze jongen zijn manier van leren gebruikt op school? Dan past hij aspecten van bouwen, zoals overzicht en kleur, toe op lesstof. Overzicht over wat hij moet leren, kleurgebruik in de leerstof. Zo vertaalt hij informatie naar plaatjes en beelden, zoals gekaderde plaatjes in een stripboek.  

Deze manier van verbeelden van informatie is wat hij leerde bij mij. We startten met de letters. Het plaatje hiervan is de letters overzichtelijk, in één oogopslag bij elkaar binnen een vierkant. Weg met de lange rij van alle letters achter elkaar. Vanaf hier legden we opnieuw een basis voor lezen en schrijven.   

En op een dag, niet lang na de vierde en laatste sessie, zat hij voor het eerst met een boekje op de bank. Omdat hij daar zin in had. Zijn leesniveau op school groeide gestaag.

Vraag voor jou

Waar gaat jouw kind in op, wat maakt hem blij? Kijk zonder oordeel en schrijf op wat je ziet. Opschrijven helpt je om duidelijk te zien. Wat doet hij, wat kan hij goed? Hierin ligt zijn sleutel tot leren met plezier. Verbind dit met lesstof. Dan komt hij op school uit de verf.

Heeft jouw kind een leerprobleem en wil je hulp voor hem? Maak een vrijblijvende afspraak om kennis te maken met elkaar. Bel 06-29505040 of stuur een mail naar: anke@dewittekatcoaching.nl